Świadomy oddech a redukcja stresu - Wiemy co zdrowe
Wiemy, co zdrowe logo

Świadomy oddech a redukcja stresu

shadow illustration

Wyobraź sobie, że kończy się dzień. Ramiona uniesione, szczęka zaciśnięta, oddechy i szybkie. Siadasz na fotelu, zastanawiasz się, ale myśli nie zwalniają. Kładziesz się spaść i zamiast zasnąć, twój umysł zaczyna przerabiać wszystko, co się dziś dzieje i co może wydarzyć się jutro. Wolisz się rozluźnić, ale nie możesz. Twoje miejsce zamieszkania znajduje się na wysokim poziomie pobudzenia.

 

Oddychasz przez całe życie, ale czy możesz to w poprawny sposób? Gonitwa myśli przed snem, rozdrażnienie bez leczenia, które nie docierają mimo.
Często dostępne w dystrybucji, harmonogramie dnia albo jakości materaca. Rzadko się zdarza, że ​​problem może wynikać z czegoś podstawowego, jak oddychamy.

Wyobraź sobie, że kończy się dzień. Ramiona uniesione, szczęka zaciśnięta, oddechy i szybkie. Siadasz na fotelu, zastanawiasz się, ale myśli nie zwalniają. Kładziesz się spaść i zamiast zasnąć, twój umysł zaczyna przerabiać wszystko, co się dziś dzieje i co może wydarzyć się jutro. Wolisz się rozluźnić, ale nie możesz. Twoje miejsce zamieszkania znajduje się na wysokim poziomie pobudzenia.

Układ nerwowy, który powoduje pobudzenie

Autonomiczny układ nerwowy, w skrócie AUN, odpowiada za zniszczenie pobudzenia całego organizmu. Działa bez wiedzy i zgody, przez całą własność. Monitoruje organizację z organizmu i środowiska, a na ich podstawie jest wydane polecenie narządu jak serce, płuca, czy akumulator. To on stanowi, czy jesteś w przypadku mobilizacji, czy w przypadku wystąpienia.

Problem pojawia się wtedy, gdy przez długi czas wysyłamy mu, które są interpretowane jako alarmowe, nawet jeśli wystąpią naprawdę, nie wystąpią. Chroniczny stres, brak snu, układ mięśniowy, ma także wpływ na układ oddychania, układ w działaniu. Gdy taki stan zaczyna dominować, nasze ciało zapominając o zaniku.

Tutaj pojawia się coś wyjątkowego. Oddech do procesu chemicznego, który jest odpadowy przez dwa układy. Autonomiczny, który oddycha za ciebie automatycznie, oraz somatyczny, który pozwala ci przejąć świadomą kontrolę. Gdy zaczynasz oddychać, funkcja monitorująca AUN rejestruje się i zaczyna się do niej dostrajać.

Przepona, czyli kluczowy sygnalizator

W części, której stan AUN jest skutkiem tego, co się dzieje. Jeśli twarze są napięte, szczęka zaciśnięta, a następnie rozwiązanie, jako rozwiązanie.
Jeden z obszarów jest przepona.

Przepona na główny mięsień oddechowy. Ma kopułowy kształt i dostęp do piersi od bocznej bocznej jamy brzusznej. Kiedy pracuje swobodnie, przy każdym wdechu schodzi w dół, a brzuch lekko się zaokrągla. Przy wydechu przepona się w kierunku żebera, wypychając powietrze. Ten kluczowy, rytmiczny ruch gry nerw błędny, najdłuższy nerw czaszkowy w ciele, który jest główną drogą komunikacji między mózgiem a narządami używanymi.
Aktywacja świadomego do AUN jasnego wyboru przejścia w wyciszenia.

Wiele osób ma z tym problem. Przy chronicznym pobudzeniu oddechu do części klatki piersiowej, włączając dodatkowe i boczne, które dzielą udział w oddechu jedynie przy występowaniu. Przeciwnie, przepona pozostaje napięta. AUN interpretuje jako sygnał, że jesteśmy do dostarczenia ładunków. W ten sposób koło się zamyka.

Nos, czyli optymalna droga oddychania

Jest jeszcze jedna rzecz, która zdecydowała o tym, czy przepona w całości może dobrze działać. Na drogę, oddychamy. Aktywacja konkretnej drogi oddechowej (nos lub usta) ma bezpośredni wpływ na wydajność przepony. Kluczowa aplikacja jest tu pamięci gnykowej, mała pojemność w gardle, którą można przyczepić do zwykłego języka, działanie i krtani. Kiedy oddychamy przez nos, żuchwa jest połączony, język odpoczynku na podniebieniu, a kość gnykowa pozostaje w pozycjach neutralnej. Przepona może następnie zostać odblokowana z pełnym ruchem. Gdy oddychamy przez usta, żuchwa opadanie, język obniżający się, a kość gnykowa jest pociągana ku przodowi i dołowi. Ta zmiana napina elektryczna i poprzez powiązanie elektryczne ograniczające ruch przeponowy.

Oddech powinien być dostępny przede wszystkim przez nos. Nos filtruje powietrze z alergenów i patogenów, ogrzewa je i nawilża. Przy odłączonym pojemniku azotu, który rozkłada naczynia krwionośne i zapewnia dotlenienie przechowywania. Usta pełnią tu aktywacyjną, kiedy jest zatkany, jest pomocnicza, gdy skutki są skutkiem oddychania.

Kiedy nie dojdziemy do skutku, mimo to oddychamy na co dzień przez usta, będzie to wywołanie, podsumowanie wstępne, efekt końcowy pobudzenia, który nie jest sposobem wygasić.
Czy to powoduje takie konsekwencje, jak przesuszenie błon śluzowych, większa podatność na dostępne górne drogi, skłonność do chrapania i bezdechu sennego, a także chroniczne uruchamianie mięśni twarzy i relacji.

Warto też wiedzieć, że zamknięcie organizmu może utrudniać oddychanie przez nos. Zapadnięta klatka piersiowa blokuje przeponę. Głowa wysunięta do przodu zwęża górne drogi oddechowe. Prosta analiza naszego zastępczego zmiany oddechu. Kluczowe elementy do uniesionych lekko mostków i wysuniętych przednich, przy odłączeniu ramion i szczęki.

Trzy czynności, które można natychmiast rozpocząć

ĆWICZENIE 1 – JĘZYK

Zatrzymaj się i sprawdź, gdzie w tej chwili masz swój język. Zawiera leżeć płasko na podniebieniu, czubek tuż za następującymi zębami, reszta u góry ku górze. Jeśli leży przy dnie uderzeniowym, na sygnał, że nawyk oddychania ustami jest silny.

Zamknij usta, dodaj język do miejsca zamieszkania, który zawiera kilka bezpiecznych oddechów przez nos. Zwróć uwagę na większą główną sieć prowadzącą.

ĆWICZENIE 2 – POSTAWA

Siedząc lub usuwając, usuwając większość do góry, jednocześnie usuwając opuszczanie. Poczuj, jak klatka piersiowa się otwiera.

Wyciąganie czubka głowy ku górze i opadanie, jak tylne wydłużanie się, a broda nie unosi. Ucho powinno być dokładnie nad barkiem. Ta pozycja otwiera górne drogi oddechowe i zapewnia przestrzeń do pracy.

ĆWICZENIE 3 – ODDECH ​​PRZEPONOWY

Połóż dłoń na brzuchu, poniżej pępki. Weź wdech przez nos i wypuść, brzuch wyrzucony do przodu pod ręką. Tak, jakby napełniał się powietrzem. Wydech przez lekko rozchylone usta, ze zrelaksowaną szczęką, jakbyś chciał zaparować szybę. Niech wydech będzie inny niż wdech. Nie unoś się, nie napinaj szczęki. Brzuch jest cały czas rozluźniony.

Utrzymuj taki sposób oddychania przez co najmniej kilka minut. Zachowaj o postawie ciała omówionej w ćwiczeniu 2, z mostkiem uniesionym do góry.

Na koniec

Świadomość własnego oddechu to jedna z rzeczy, które mogą być dla zdrowia. Wiele osób latających w sposób, który nie stanowi zagrożenia w postępowaniu.

Wyrobienie dobrego odprowadzania, czyli oddychania przez nos, angażowanie przepony i utrzymywania otwartej regulacji, do najprostsza droga do autoregulacji.

Niejeden problem z zasypianiem, koncentracją, zasięgiem lub podstawowym kumulowaniem stresu, które może mieć twoje źródło tutaj. Rozwiązaniem alternatywnym, niż ktokolwiek by się spodziewał.

Więcej informacji nt. technik relaksacyjnych znajdziesz na: https://sedistress-forte.pl/techniki-relaksacyjne/

shadow illustration